«خاموشی» چراغ « سوره » را خاموش کرد. این را که می نویسم نه تحت فشار کامنت نویسان هوادار سوره و نه مطلبی برای رفع مسئولیت است. از همان زمان که بنیانیان دستور به توقف سوره داد در صدد نوشتن مطلبی بودم اما واقعیت این است که نمی دانستم چه بنویسم. از چه بنالم و از که ... نه اینکه «سوره» بی عیب بود و «وحید جلیلی» حق مطلق ، اما خدا را آقای خاموشی! خدا را آقای بنیانیان ! روا بود که یکی از معدود تریبون های بچه حزب اللهی های عدالتخواه اینگونه به محاق توقیف رود؟!

به راستی جرم سوره چه بود؟ جز اینکه ابوذر وار ، با ادبیات بچه های انقلاب و از منظر تفکر امام (ره) و رهبری به نقد دستگاه ها و مدیران نظام می پرداخت؟ آیا روا بود به جرم نقد سطحی نگری و سیاسی کاری حاکم بر برخی برنامه های صدا و سیما ، یادگار سید مرتضی آوینی اینگونه به مسلخ برده شود؟

چگونه روزنامه «تهران امروز» که عالم و آدم آگاهند صاحب امتیاز آن سازمان تبلیغات بوده ، بی سر و صدا به پرویز اسماعیلی - مدیر عامل خبرگزاری مهر - واگذار می شود و خروار خروار پول بی زبان تبلیغات اسلامی(!) برای آن هزینه می شود تا نویسندگان سابق روزنامه های زنجیره ای در آن علیه دولت مورد تایید رهبری قلمفرسایی کنند ، اما آنگاه که بچه حزب اللهی های سوره ، یک قلم نقد بحق از برخی دستگاه ها می کنند اینگونه توسط اعاظم تبلیغات اسلامی رو به قبله شده و از آن بدتر به سوء استفاده از مقدسات متهم می گردند؟! آقای خاموشی این تذهبون...